Υποκατάστατα…

 Όσο περνούν τα χρόνια βλέπουμε διάφορες αλλαγές να συμβαίνουν στις συνήθειες μας και στις ζωές μας. Δεν πρόκειται να καταπιαστούμε όμως για απλές αλλαγές όπως η μόδα στα παπούτσια, στα παντελόνια και τέτοια πράγματα αλλά για πιο σημαντικές αλλαγές, όπως οι αλλαγές στην διατροφή μας.

Πρόχειρο φαγητό. 

Γρήγορο φαγητό.

Αργό φαγητό.

Φαγητό χύμα ή συσκευασμένο.

Έτοιμο, μαγειρεμένο, κατεψυγμένο, νωπό, ημιμαγειρεμένο... προκάτ φαγητό.

Φαγητό συμβατικό, βιολογικό, βιοδυναμικό, φυσικό, εγχώριο ή εισαγόμενο, πραγματικό ή ψεύτικο,  πλαστικό…

Φαγητό για παμφάγους, για χορτοφάγους, για βιγκαν…

Φαγητό χωρίς γλουτένη… χωρίς λακτόζη… χωρίς ουσία... φαγητό με χρώματα, χωρίς χρώματα, με αρώματα, χωρίς αρώματα, με γεύση, χωρίς γεύση, φαγητό με ή από έντομα… Το έλα να δεις γίνεται!

Έπειτα έχουμε και διάφορα υποκατάστατα. 

Μπιφτέκι που δεν είναι μπιφτέκι, γύρος που δεν είναι γύρος, κιμάς που δεν είναι κιμάς, τυρί που δεν είναι τυρί και πλέον… φτάνουμε και στο μέλι… που δεν είναι κι αυτό μέλι.

Ορισμένα από αυτά τα προϊόντα, δεν είχαν καθόλου καλή τύχη... Το θέμα είναι ότι υπάρχει μία τέτοια διάθεση - τάση από μια μερίδα κόσμου να στρέφεται προς αυτά τα προϊόντα και να τα προτιμάει. Ο καθένας για τους δικούς του λόγους, δεν έχει να κάνει… 

Εφόσον όμως έγινε ένα βήμα για την δημιουργία ενός τέτοιου τύπου τροφίμου, θα γίνει και δεύτερο βήμα σίγουρα... 2η προσπάθεια εννοώ.. και 3η και 4η και ούτω καθεξής, μέχρι που κάποτε… δε μπορεί! Αυτός που το έχει τόσο πείσμα, θα πετύχει κάποια στιγμή το σκοπό του! Όποιος κι αν είναι αυτός ο… σκοπός.

Νομίζω ότι ένας από τους στόχους αυτών των προϊόντων (και των δημιουργών τους φυσικά) είναι και να κερδίσουν κι ένα εύλογο μερίδιο της αγοράς. Χρήμα δηλαδή. Λογικό! Έτσι απλά... για τη δόξα; Λογικό δεν είναι; Είναι; Ίσως να είναι και λογικό. Ηθικό είναι; Τι να πω… Δεν ξέρω… Τέλος πάντων…

Υποκατάστατα. 

Χμ… Ποια υποκατάστατα; 

Ας δούμε μερικά… υποκατάστατο τυριού, αυγού, καφέ, ζάχαρης, ζυμαρικών, αλκοόλ, γάλακτος, κρέατος είναι τα κάπως πιο γνωστά, αν δεν απατώμαι. Τουλάχιστον κάποια από αυτά είναι αρκετά γνωστά… 

Τώρα τελευταία όλο και πιο πολλές αναφορές και δημοσιεύσεις γίνονται και για υποκατάστατο μελιού… μάλιστα, μελιού! Και γιατί όχι και μελιού δηλαδή;

Μελάκι ωραιότατο, γλυκό και πεντανόστιμο κατευθείαν από τις γυαλιστερές, διάφανες κι αποστειρωμενες σωλήνες του εργαστηρίου! Με το ωραίο του το χρυσαφένιο χρωματάκι του, με τα αρωματάκια του, τα ενισχυτικά γεύσης του και με τα όλα του! Τίποτα δεν θα του λείπει! Τίποτα! Δεν μπορεί ο άνθρωπος να μιμηθεί τη φύση; Βεβαίως και μπορεί! Δεν μπορούμε να κάνουμε εμείς οι άνθρωποι αυτό που κάνουν οι μέλισσες; ΧΑ! Αστείο… εννοείται! Τώρα το αν το αποτέλεσμα θα είναι φυσιολογικό… αυτό, ποιος ξέρει… θα δείξει.

Εν πάση περιπτώσει το προϊόν κάποια στιγμή θα κυκλοφορήσει. Δε μπορεί! Γιατί το φτιάξανε; Να το τρώνε μόνοι τους; Πιθανόν να μην είναι για όλα τα πορτοφόλια στην αρχή αλλά σιγά σιγά που θα κερδίσει τη θέση του στο ράφι και θα έχει το κοινό του, θα στρώσει και η τιμή… δεν υπάρχει θέμα ως προς αυτό. Μη φοβάσαι… ή μήπως αυτό φοβάσαι; Εγώ φοβάμαι γενικώς με κάτι τέτοια πάντως… στο λέω να το ξέρεις.

Πώς θα μπει στο ράφι, το μέλι του εργαστηρίου λοιπόν; Και πως θα αρχίσει να το αγοράζει ο κόσμος;

Αυτό πως θα γίνει γρήγορα; Πρέπει να γίνει όσον το δυνατόν πιο γρήγορα! Γιατί αυτά τα πράγματα είναι επενδύσεις μάστορα! Δεν είναι παίξε - γέλασε! Α!

Ξέρεις τι νομίζω; Νομίζω θα γίνει κάποιου είδους… "επιστράτευση". 

Ποιους θα επιστρατεύσουν; Μα… τους "μοχλούς" φυσικά!

Νομίζω ότι θα αρχίσουν να κινούνται οι… μοχλοί. Ξέρεις ποιους εννοώ… Αυτοί οι μοχλοί που στόμα δεν έχουν (ή έχουν) άλλα μιλιά έχουν… και θα αρχίσουν να λένε:

"Α, εγώ αγοράζω μόνο μέλι "μπι-φρι"… να γλιτώσουν επιτέλους και οι κακομοίρες οι μελισσούλες από τους δυνάστες, τους σκληρούς μελισσοκόμους, που τις ξεζουμίζουν και τις τυραννάνε… νόου μορ μπι κρουιλιτι" και τέτοια…

Ξαφνικά θα αρχίσουν να γίνονται συζητήσεις για τους κακούς μελισσοκόμους… θα μαζέψουν υλικό με εικόνες και βίντεο από ατζαμήδες μελισσοκόμους… θα δείχνουν εκείνους τους τύπους που κρεμιούνται με σχοινιά σε κάτι γκρεμούς και κομματιάζουν εκείνες τις θεόρατες κηρήθρες με μέλι… Θα λένε για κάτι ανισόρροπους τύπους που μεταφέρουν μελίσσια μέρα μεσημέρι και γίνεται της τρελής από αναστατωμένες μέλισσες… διαφορά τέτοια.

Ξέρεις τι άλλο θα λένε;

Όπως λένε για το αυγό ότι είναι η περίοδος της κότας, θα λένε ότι το μέλι είναι ο εμετός της μέλισσας… ήδη το λένε δηλαδή! Για όνομα!

Κι εδώ θα κάνω μια στάση για να σου εξηγήσω πολύ χοντρικά μάστορα, ότι αυτοί που τα λένε αυτά το πιθανότερο είναι ότι δεν έχουν την παραμικρή ιδέα από μέλισσες, την βιολογία, την ανατομία της μέλισσας και… δεν το συζητάμε καν για μελισσοκομία!

Δε λέω ότι κι εγώ είμαι κάνας προφέσορας αλλά βρε παιδάκι μου… όσο να'ναι ασχολούμαι, προσέχω, διαβάζω, παρατηρώ, σέβομαι, αγαπάω τη φύση και τις μελισσούλες… ε, πιστεύω ότι ξέρω κάτι ψιλά… πως το λένε;

Μιας και τα ξέρω έτσι ψιλά… θα στα πω εσένα πιο χοντρά. Εντάξει;

Πολύ - πολύ χοντρικά λοιπόν θα σου πω ότι η αγαπημένη μας μελισσούλα έχει δύο μικρά στομαχάκια. Το ένα το χρησιμοποιεί για να τρέφεται η ίδια, να τρώει, να χωνεύει κλπ ώστε να λαμβάνει τα θρεπτικά στοιχεία που έχει ανάγκη ως οργανισμός… όπως κι εμείς κάνουμε και μπορούμε και ζούμε… και το δεύτερο στομάχι λειτουργεί σαν δοχείο - αποθήκη - μεταφορικό μέσο - εργαστήριο επεξεργασίας πρώτων υλών κλπ. 

Εκεί λοιπόν, σε αυτό το μικροσκοπικό δοχείο - εργαστήριο, μπαίνει το νέκταρ που συλλέγει η μελισσούλα από τα λουλουδάκια και το μοιράζεται μετά, με άλλες μελισσούλες, το βάζουν στα τέλεια εξάγωνα κελάκια των κηρηθρών τους, το "μαγειρεύουν" προσθέτοντας ένσημα και άλλα εξαιρετικά κι ωφέλιμα πραγματάκια και κααααάπως έτσι γίνεται το μέλι. Αυτό είναι όλο! 

Εντάξει… δεν είναι τόσο απλό, αλλά χοντρά - χοντρά κάπως έτσι γίνεται να ξέρεις. Ουδέ μια σχέση έχει με αυτά τα παλαβά που λένε ορισμένοι κακεντρεχείς τύποι! Άκου εμετός… τζίζους!

Αλλά δεν θέλει και πολύ να γίνει το κακό... και άμα σε πιάσουνε στον ύπνο... κλαίε τα... 

Καταλαβαίνεις πως το εννοώ…

Να έχουμε το νου μας μάστορα πριν αρχίσουν τα συνθήματα! Ξέρεις ποια συνθήματα λέω… 

"Οι μέλισσες ανήκουν στα δέντρα τους… η θάλασσα ανήκει στα ψάρια της… ελευθερώστε τις κότες, να σωθούν οι αετοί… η Φρουτοπία ανήκει στα φρούτα της" και τέτοια.

Εγώ υιοθετώ πολύ ευχαρίστως ένα σύνθημα που μόλις μου ήρθε…

"Οι μελισσοκόμοι ανήκουν στις μέλισσες τους"