Μην βιάζεσαι να κρίνεις

Μερικές φορές, μέσα στον κόσμο του ίντερνετ, κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, συναντάμε διάφορες σελίδες ή ομάδες που έχουν δημιουργηθεί από ανθρώπους που αγαπούν τη φύση. Από ανθρώπους που ασχολούνται με δέντρα, φυτά, πετρώματα, βουνά, κάμπους, θάλασσες, δάση, πάρκα, πεταλούδες, πτηνά, έντομα, θηλαστικά και γενικότερα με την χλωρίδα και την πανίδα της χώρας μας. 

Ανάμεσα στο πλήθος αυτών των αναρτήσεων υπάρχουν και ορισμένες περιπτώσεις με φωτογραφίες ντροπιαστικές για τους μελισσοκόμους. 

Φωτογραφίες με πεταμένες κυψέλες, σπασμένες παλέτες, λάστιχα αυτοκινήτων, άδεια σακουλάκια από μελισσοτροφές, διαφόρων ειδών σκουπίδια πεταμένα ολούθε και γενικότερα να επικρατεί στο σημείο μια απαράδεκτη κατάσταση.

Θυμάμαι σε μία τέτοια περίπτωση - ανάρτηση, πριν μερικά χρόνια... με αντίστοιχες φωτογραφίες όπως περιγράφουμε, έσπευσαν κατά δεκάδες όλοι οι "δικαστές" να σταυρώσουν έναν άνθρωπο. Και γιατί το λέω αυτό;

Στην προκειμένη, βλέπαμε στις φωτογραφίες με σειρές από λάστιχα και σε κάποιες άκρες σορουδάκια από σακουλάκια μελισσοτροφών τα οποία ήταν πλακωμένα με πέτρες (λογικά για να μην τα παρασύρει ο αέρας). Σε μια άλλη άκρη ήταν και μια ντάνα παλέτες. Άλλες γερές κι άλλες όχι…

Τι έγινε λοιπόν;

Κάποιος μελισσοκόμος, προφανώς μετέφερε τα μελίσσια του σε κάποια άλλη περιοχή. Και όπως έλεγαν και στα σχόλια, αυτός ο άθλιος, ο βρωμιάρης, ο απαράδεκτος, ο έτσι, ο αλλιώς, ο αυτός που δεν του αξίζει να έχει μελίσσια και δεν πρέπει να λέγεται μελισσοκόμος... Τα παράτησε όλα έτσι και ούτε που τον ένοιαζε... Ο αναίσθητος! Ντροπή!

Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν... Μάθαμε μετά από λίγες μέρες ότι κατά τη μεταφορά έπαθε έμφραγμα...

Έμφραγμα! 

Αυτός ήταν ο λόγος λοιπόν που έμειναν εκεί τα λάστιχα και οι σωροί με τα σακουλάκια! 

Μα καλά...; 

Το ότι τα λάστιχα ήταν τόσο καλά στοιχισμένα... Το ότι τα σακουλάκια ήταν σε σωρούς... 

Το ότι κατά τα άλλα ο χώρος ήταν περιποιημένος και καθαρός... Δεν προκάλεσε κάποια εντύπωση; Δεν έφερε ερωτηματικά; 

Ακόμα και ορισμένοι μελισσοκόμοι βιάστηκαν να σχολιάσουν και να προσάψουν διάφορους χαρακτηρισμούς... Λυπηρό...

Κάποιοι συνάδελφοι που ήταν από το χωριό του μελισσοκόμου, μόλις έμαθαν τι συνέβη στον άνθρωπο, χωρίς να χάσουν χρόνο , πήγαν στο σημείο, μάζεψαν τα λάστιχα και ότι άλλο είχε απομείνει... Βοήθησαν τον συνάδελφο τους να ολοκληρώσει την μεταφορά και να τακτοποιήσει τα μελίσσια του... και άφησαν το μέρος πεντακάθαρο!

Άλλη περίπτωση:

Ξανά φωτογραφίες και αυστηρά σχόλια, όπως και στην προηγούμενη περίπτωση.

Ο μελισσοκόμος σε αυτήν την περίπτωση έπαθε αλλεργικό σοκ. 

Ναι, ακόμα κι ένας μελισσοκόμος μπορεί να το πάθει αυτό και είναι κάτι πολύ δυσάρεστο και πολύ επικίνδυνο... καθώς ο μελισσοκόμος πηγαίνει στις μέλισσες του νιώθοντας ασφάλεια και σιγουριά... Ξαφνικά σε μια ανύποπτη στιγμή, μπορεί να συμβεί το κακό... 

Για καλή του τύχη του συναδέλφου, είχε πάει στις μέλισσες μαζί με τον γιό του, ο οποίος τον πήρε άρον - άρον να τον πάει στο νοσοκομείο. Ούτε σακούλες μάζεψαν, ούτε κουβάδες, ούτε τίποτα. Μόνο το καπνιστήρι πήρανε μαζί τους μην πάρει καμιά φωτιά. Τα βροντηξαν όλα κι έφυγαν κακήν κακώς. Και σε αυτήν την περίπτωση, ο γιος επέστρεψε στο σημείο τις επόμενες μέρες και καθάρισε.

Ωστόσο, οι φωτογραφίες και τα σχόλια είχαν ανάψει φωτιές στα κοινωνικά δίκτυα...

Σου έχει τύχει ποτέ μάστορα να συμβεί κάτι ξαφνικό, αναπάντεχο, επείγον περιστατικό πάνω στη δουλειά σου;

Καταλαβαίνεις πως το εννοώ;

Και θα μου πεις: "και τι μου λες τώρα ρε μάστορα δηλαδή; Ότι άμα μου τύχει κάτι έκτακτο θα τα παρατήσω όλα όπως - όπως και θα γίνω καπνός";

Θα σου πω: "μπορεί ναι, μπορεί και όχι… ανάλογα με την περίπτωση…"

Άλλο όμως θέλω να πω…

Τι θέλω να πω;

Θέλω να πω ότι:

Ο μελισσοκόμος είναι αυτός που θα αφήσει από ελάχιστο ως μηδαμινό αποτύπωμα στη φύση. 

Γνωρίζεις πόσοι μελισσοκόμοι υπάρχουν σε τούτη τη χώρα; Εγώ θα σου πω ότι είναι πάνω από είκοσι χιλιάδες μελισσοκόμοι. Θεωρείς λοιπόν ότι οι περισσότεροι από αυτούς είναι αναίσθητοι; 

Όχι. Δεν είναι. Ξέρω ότι δεν είναι δυνατόν να ελέγξει κανείς χιλιάδες μελισσοκομεία από τη μια στιγμή στην άλλη… αλλά όντας ο ίδιος μελισσοκόμος και έχοντας την τιμή να γνωρίζω αρκετούς συναδέλφους, μπορώ με βεβαιότητα να πω ότι όχι δεν είναι αναίσθητοι αλλά αντιθέτως είναι από τους πιο συνειδητοποιημένους κι ευαισθητοποιημένους ανθρώπους σε ότι αφορά την φύση!

Ακόμα κι αν πέσεις σε κάποιον "αδιάφορο" μελισσοκόμο όσον αφορά το περιβάλλον (πράγμα εξαιρετικά σπάνιο), ο οποίος βαριέται να μαζέψει τα σκουπίδια του... Θα τα μαζέψει! Ακόμα κι αν βαριέται, ακόμα κι αν είναι πτώμα από την κούραση θα τα μαζέψει. Θα καθαρίσει το μελισσοκομείο του και τον τριγύρω χώρο. 

Γιατί; 

Επειδή αν αφήσει πχ το σακουλάκι της μελισσοτροφής πεταμένο… ή οποιοδήποτε άλλο σακουλάκι, ταπερακι ή όποιο άλλο σκουπίδι… αν μετά βρέξει και αυτό γεμίσει νερό, θα πνιγούν οι μέλισσες του μέσα σε αυτό. Οπότε, όσο κι αν βαριέται... όσο κουρασμένος κι αν είναι... Θα σκύψει και θα μαζέψει τα σκουπίδια.

Άλλο ένα περιστατικό.

Ξέρω μελισσοκόμο που του έτυχε κάτι άλλο κάποτε. Είχε πάει να βάλει μελοζύμαρα στα μελισσάκια του. Μοίρασε ακριβώς… είκοσι σακουλάκια στα είκοσι μελισσάκια που είχε. Από ένα στο καθένα. Έβγαζε το άδειο, έβαζε το γεμάτο. Τα άδεια που ήταν για πέταμα, τα έβαζε σε μια χάρτινη κούτα που είχε από κοντά. 

Ο άνθρωπος ήταν πολύ μερακλής. Ψείρας! Ωραίος τύπος όμως! Σε κανένα μελίσσι δεν είχε λάστιχα παρά μόνο κάνα - δυο που τα είχε βάλει στην άκρη για να τα αποσύρει... Δεξαμενές με νερό, πινακίδες, φτυάρια, πυροσβεστήρες… πολύ περιποιημένο μελισσοκομίο!

Μέχρι και κάδο απορριμμάτων είχε στο μελισσοκομίο του! 

Πήρε λοιπόν την παλιά σάκκουλα του κάδου που είχε γεμίσει, να την πετάξει, έβαλε μια καινούργια στον κάδο και επειδή είχε κι άλλα πράγματα να κουβαλήσει δεν πήρε την κούτα με τα σακουλάκια μαζί του. Την έριξε στον κάδο όμως κι έβαλε και μια ασηκωτη κοτρώνα πάνω στο καπάκι!

Έλα όμως που εκείνες τις μέρες έβαλε ένα νοτιά και έκανε έναν κατακλυσμό που χάλασε τον κόσμο! Ούτε κοτρώνα, ούτε κάδος, ούτε κυψέλες, ούτε τίποτα δεν έμεινε όρθιο!

Με πήρε τηλέφωνο το παλικάρι και πήγαμε μέσα στον παλιοκαιρο να σηκώσουμε τα μελίσσια και να μαζέψουμε τα σκουπίδια.

Το τι εικόνα μπορεί να κάνει ο πεσμένος κάδος, η σακούλα που παρασύρθηκε από τον αέρα και να ανεμίζει σχισμένη σε κάτι θάμνους πιο πέρα… μια κούτα λιωμένη από τη βροχή και είκοσι σακουλάκια διάσπαρτα δεν θα μπορούσα να το πιστέψω αν δεν το έβλεπα με τα μάτια μου!

Ευτυχώς που τα σακουλάκια ήταν είκοσι μετρημένα... αλλιώς ακόμα εκεί θα ήμασταν να ψάχνουμε μην τυχόν έχει κι άλλα! 

Τα μαζέψαμε όλα. 

Το παλικάρι έδεσε σε ένα δέντρο τον κάδο για να μην τον ξανάπαρασύρει ο αέρας, έβαλε καινούργια σακούλα, έβαλε ξανά τον βράχο πάνω στο καπάκι και φύγαμε.

Αν περνούσε πρίν από εμάς κάποιος άλλος…;

Τι θα σκεφτόταν;

Αν αυτός ο κάποιος… ο περαστικός, τύχαινε να γνώριζε το παιδί, θα σκεφτόταν ακριβώς αυτό που είχε συμβεί. Γιατί όποιος τον ήξερε… ήξερε τον χαρακτήρα του κι ότι αγαπάει και σέβεται την φύση και τις μελισσούλες του.

Αν όμως δεν τον γνώριζε… θα τον είχε στήσει στην πλατεία του χωριού και θα του πετούσε πέτρες…

Είναι κι άλλες τέτοιες περιπτώσεις αλλά δεν υπάρχει λόγος να τις αναφέρουμε κι όλες. Τον άλλον τον δάγκωσε φίδι… τον άλλον τον τσίμπησε σκορπιός… Όταν εργάζεσαι μόνος σου στη φύση, μπορεί να έρθεις αντιμέτωπος με διάφορες… "εκπλήξεις".

Το πιάσαμε το νόημα πιστεύω.

Ότι υπάρχουν εξαιρέσεις, ναι... υπάρχουν. Παντού υπάρχουν και καλώς ή κακώς θα συνεχίσουν να υπάρχουν.

Αυτές οι εξαιρέσεις όμως πρέπει να ξέρουμε ότι συνήθως δεν αντέχουν για πολύ… 

Οι ίδιοι αυτοί οι άνθρωποι που δεν σέβονται, που δεν έχουν μάθει τίποτα από τις μέλισσες τους είναι καταδικασμένοι, αργά ή γρήγορα να εγκαταλείψουν την μελισσοκομία. Αν δεν εγκαταλείψουν οι ίδιοι τις μέλισσες, τότε εκείνες θα εγκαταλείψουν αυτόν τον άνθρωπο. Είναι ζήτημα χρόνου… 

Όπως έχουμε ξαναπεί, σε πολλούς χώρους βλέπουμε αντίστοιχες εικόνες… σε αγροτικές περιοχές, σε πόλεις, σε χωριά, σε ποτάμια, στις παρυφές των δρόμων… αλλού πεταμένες σακούλες από λιπάσματα… αλλού μπάζα… αλλού πλαστικά, μπουκάλια, ποτήρια κλπ… πάει η οικογένεια ημερήσια εκδρομούλα στη φύση και αφήνει πίσω σακούλες, χαρτιά, πάνες και ότι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί.

Δεν είναι κάποιο ειδικό χαρακτηριστικό των μελισσοκόμων λοιπόν αυτό. Ίσα - ίσα που ο μελισσοκόμος πρέπει να έχει τον χώρο που εργάζεται καθαρό. Και γιατί δεν μπορεί να εργαστεί αλλιώς και γιατί η ηθική του μελισσοκόμου δεν του επιτρέπει να γίνει αλλιώς. Οι μελισσοκόμοι είναι σύμμαχοι των δασών και προστάτες της φύσης.

Ας μην βιαζόμαστε να κρίνουμε λοιπόν… και κυρίως, ας μην τους βάζουμε όλους στο ίδιο τσουβαλι!